καταχαίρω
καταχαίρω, to exult over
καταχαίρω, fut. -χᾰροῦμαι LXX Pr. 1.26:—
- exult over, ἐόντι αἰχμαλώτῳ . . κ. Hdt. 1.129; εἴτε εὐνοίῃ . ., εἴτε καὶ καταχαίρων with malicious joy, Id. 7.239.
- II rejoice much, Alciphr. 2.4, IG 14.2410.11, Supp.Epigr. 2.844 (Syria).
κατα·χαίρω :
1 se réjouir aux dépens de, dat. Hdt. 1, 129 ; abs. Hdt. 7, 239 ||
2 se réjouir fort, Alciphr. 2, 4, 1.
καταχαίρω, (χαίρω), sich gegen Einen, d.h. über sein Unglück freuen, Schadenfreude empfinden ; καὶ κατακερτομέω Her. 1.129 ; ἐπί τινι 7.239 ; Sp., wie Alciphr. 2.4.
καταχαίρω
- to exult over, c. dat., Hdt.; absol., καταχαίρων with malignant joy, Hdt.