κατηγορικός
κατηγορικός, accusatory
κατηγορ-ικός, ή, όν,
- accusatory, opp. ἀπολογικός, [Arist.] Rh.Al. 1426b25, cf. Erot. Prooem.; οἱ κ. informers, = Lat. delatores, Plu. Galb. 8. Adv. -κῶς, λέγειν πρός τινα J. BJProoem. 4.
- II affirmative, opp. στερητικός, Arist. APr. 26a18, al. Adv. -κῶς ib. 26b22.
- 2 categorical, opp. hypothetical, κατηγορικόν, τό, statement combining subject and predicate, Stoic. 2.66; κ. συλλογισμοί S.E. P. 2.163, Procl. in Prm. p.790 S.; λόγοι S.E. P. 2.166, Ammon. in Int. 74.1. Adv. -κῶς, opp. ὑποθετικῶς, Gal. 4.609.
κατηγορικός, ή, όν :
1 qui concerne une accusation, Arstt. Rhet. Al. 5, 1 ; subst. ὁ κ. accusateur, Plut. Galb. 8 ||
2 affirmatif, p. opp. à στερητικός, Arstt. An. pr. 1, 5, etc.
Étym. κατήγορος.
κατηγορικός, ή, όν, zur Anklage, Beschuldigung gehörig, dazu geneigt, Plut. S. N. V. 14 ; ὁ κ., der Ankläger, Galb. 8. – Zum Prädikat gehörig, es betreffend, Sp.
• Adv ., Jos.
• Adv ., Jos.