κατημύω
κατημύω, droop
κατημύω,
- droop, ἔρνεα κ. ἔραζε A.R. 3.1400: metaph., κατήμυσαν ἀχέεσσι θυμόν Id. 2.862. (V. ἠμύω.)
κατ·ημύω :
1 intr. tomber, A. Rh. 3, 1400 ||
2 tr. faire tomber, plonger, fig. rég. indir. au dat. A. Rh. 2, 862.
κατημύω, niedersinken, sich herabsenken, ἔρνεα κατημύουσιν ἔραζε κλασθέντα ῥίζηθεν Ap.Rh. 3.1400 ; – trans., κατήμυσαν δʼ ἀχέεσσι θυμόν, ließen den Mut sinken, 2.862.