κείω

κείω (A), once in Hom. κέω (v. infr., cf. A.D. Adv. 143.11), Ep. Desiderat. of κεῖμαι, βῆ δʼ ἴμεναι κείων he went

• to lie down, went to bed, Od. 14.532, cf. 18.428; ἔνθʼ ἴομεν κείοντες Il. 14.340; κείω I will lie, Od. 19.340; κειέμεν οὕτω that they will lie thus, 8.315; ὄρσο κέων get thee to bed, 7.342.
• • • 2 later, simply, sleep, rest, Arat. 1009.

κείω (B),

• cleave, radic. form of κεάζω, only in pres. part. κείων (perh. for *κεῶν = *κεάων) Od. 14.425.

2. κείω [κεάζω] alleen ptc. κείων, klieven.

κείω ¹, desiderat. von κεῖμαι, ich will mich niederlegen u. schlafen ; ἔνθʼ ἴομεν κείοντες Il. 14.340 ; βῆ δʼ ἴμεναι κείων, er ging, um sich schlafen zu legen, Od. 14.532 ; auch vom Beischlaf, Od. 8.315. – S. auch κέω.
Bei Arat. 1009 = schlafen.

κείω ², spalten, Od. 14.425. Vgl. κεάζω.

κείω

fut.

[cf. κεῖμαι.]

Also κέω Od. 7.342.

(κατα-.)

• • 1

    To go to rest: ἔνθ0 ἴομεν κείοντες Il. 14.340: ὄρσο κέων Od. 7.342, σχιζῃ δρυός, ἣν λίπε κείων (when he went to bed) Od. 14.425. κείω δʼ ὡς τὸ πάρος περ ἀΰπνους νύκτας ἴαυον Od. 19.340. Cf. Od. 14.532, Od. 18.428, Od. 19.48, Od. 23.292.

  • 2

    To take rest, lie: οὐ μέν σφεας ἔτʼ ἔολπα μίνυνθά γε κείεμεν οὕτω Od. 8.315.

κείω (1), inf. κειέμεν, part. κείων, κέων, a future with desiderative force: wish to sleep; freq. the part. w. verb of motion, βὰν κείοντες, ὄρσο κέων, Od. 7.342.

κείω (2), stem form of κεάζω: split, part., Od. 14.425†.

κείω Desiderat. of κεῖμαι

• βῆ δʼ ἰμέναι κείων he went to lie down, went to bed, Od.; ἴομεν κείοντες Il.

κείω radic. form of κεάζω

• to cleave, Od.

κείω .κείω,

• to cleave, radic. form of κεάζω, Od.