κεῖνος

κεῖνος, η, ο, Ion. and poet. for ἐκεῖνος. Adv. κείνως.

κεῖνος, κείνη, κεῖνο, ion. u. ep. = ἐκεῖνος, jener, bei Hom. die häufigere Form ; auch bei Pind. nicht selten, so wie bei den Tragg. nach Versbedürfnis statt der längeren Form ; vgl. Ellendt lex. Soph. – Einzeln auch in Prosa, vgl. Lobeck zu Phryn. p. 7 ff ; Bornemann zu Xen. Symp. 4.12 u. Ast zu Plat. Legg. p. 22.
Bei den Kretern hieß κεῖνος der Geliebte.

κεῖνος

-η, -ο

[cf. ἐκεῖνος, ἐκεῖθι, κεῖθεν, κεῖθι, κεῖσε.]

• • 1

    That person or thing, the person or thing referred to, he, she, it (with backward reference): κάρτιστοι δὴ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράφεν ἀνρῶν Il. 1.266. Cf. Il. 1.271, Il. 2.330, Il. 3.440, Il. 5.894, Il. 6.200, Il. 8.430, Il. 9.678, etc.: ἐκ τοῦ δʼ οὔτʼ Ὀδυσῆα ἐγὼν ἴδον οὔτʼ ἐμὲ κεῖνος Od. 1.212, περὶ κεῖνα (about those parts) Od. 4.90. Cf. Od. 1.46, Od. 2.124, Od. 3.88, Od. 4.182, Od. 5.24, Od. 6.166, Od. 7.69, Od. 10.18, etc.

  • 2

    As antecedent to a relative: κεῖνος ὅς κε . . . Il. 9.312. Cf. Od. 6.158, Od. 14.156, Od. 15.21, Od. 24.90.

  • 3

    In deictic sense: κεῖνος ὅ γʼ ἐν θαλάμῳ (yonder he is in the . . .) Il. 5.604, κεῖνος ὅ γʼ ἧσται (there he sits) Il. 19.344, ἔτι κεῖνος κεῖται (there he lies) Il. 24.412:– ὡς νῦν Ἶρος κεῖνος ἧσται (is sitting there) Od. 18.239.

  • 4

    In contrast with a clause with ἐνθάδε σύας καὶ κεῖνα matters with the herd φυλάξων· σοὶ δʼ ἐνθάδε πάντα matters here μελόντων Od. 17.593.

  • 5

    With sb., that: ἤματι κείνῳ Il. 2.37, 482, Il. 4.543, Il. 18.324, Il. 21.517. Cf. Il. 14.250, Il. 24.90: Od. 1.233, Od. 4.145, Od. 11.614, Od. 17.243=Od. 21.201.

  • 6

    With sb. forming the antecedent to a relative: κείνων ἀνδρῶν οἳ . . . Il. 5.636. Cf. Il. 13.232: Od. 8.209.

  • 7

    With sb. in deictic sense: κεῖνος αὖτʼ ἀνὴρ ἔρχεται ἐς θάλαμον (there he goes) Od. 22.165.

  • 8

    In dat. fem. κείνῃ, by that way: κείνῃ παρέπλω Ἀργώ Od. 12.69. Cf. Od. 13.111.

κεῑνος (-ος, -ου, -ῳ, -ον, -οι, -ων, -οις, -οισι(ν), -ους; -αι; κεῖνο nom., acc., -α acc.: ἐκεῖνος codd., O. 2.99, O. 3.31, O. 6.102, O. 10.30, O. 10.41, O. 13.76, O. 13.87, P. 3.55, N. 3.11, N. 5.22, I. 8.65, fr. 137. 1, corr. Boeckh.)

• 1 that, those cf. Des Places, 67.
• • a with prior reference. ἴδε καὶ κείναν χθόνα O. 3.31 κεῖνα δὲ κεῖνος ἂν εἴποι ἔργα those 29 victories of the trainer Melesias O. 8.62 κεῖνον κατὰ χρόνον sc. of his victory O. 10.102 κεῖνο δʼ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν δεινοτάτους ἀναπέμπει Typhos P. 1.25 ἄνδρα δʼ ἐγὼ κεῖνον αἰνῆσαι μενοινῶν Hieron. P. 1.42 κείνας ποικιλανίους ἐδάμασσε πώλους those with which he won his victory P. 2.8 “κεῖνος ὄρνις” P. 4.19 “κείναν λάβε σὺν Δαναοῖς εὐρεῖαν ἄπειρον” Libya P. 4.48 ἀλλʼ ἤδη τελευτὰν κεῖνος αὐταῖς ἡμιθέων πλόος ἄγαγεν P. 4.210 ἔλπετο δʼ οὐκέτι οἱ κεῖνόν γε πράξασθαι πόνον P. 4.243 καὶ μὰν κεῖνος Ἄτλας Damophilos P. 4.289 ἄνδρα κεῖνον ἐπαινέοντι συνετοί (τὸν Ἀρκεσίλαν. Σ.) P. 5.107 κεῖνο κεῖνʼ ἆμαρ διαίτασεν P. 9.68 κείνου σὺν ἀνδρὸς δαιμονίαις ἀρεταῖς Chromios N. 1.9 ἐν πολέμῳ κείνα θεὸς ἔντυεν αὐτοῦ θυμόν (Αἰδώς v. 33) N. 9.36 κείνων λυθέντες (δεσμῶν supp. Wil.) fr. 35. ]αι κείνῳ χρόνῳ Δ. 4. d. 1. pro subs., emphasising some previously mentioned person or thing, ἐμὲ δὲ στεφανῶσαι κεῖνον χρή (Hieron v. 23) O. 1.101 καὶ κεῖνος, ὅσα χάρματʼ ἄλλοις ἔθηκεν, τίς ἂν φράσαι δύναιτο; (Theron v. 95) O. 2.99 κεῖναι γὰρ ἐξ ἀλλᾶν ἐπίστανται (ἡμίονοι v. 22) O. 6.25 κεῖνος κραίνει σέθεν εὐτυχίαν (Hermes v. 79) O. 6.80 θεὸς τῶνδε κείνων τε κλυτὰν αἶσαν παρέχοι (the relatives of Hagesias in Stymphalos and Syracuse, cf. οἴκοθεν οἴκαδʼ v. 99) O. 6.102 κείνοισι μὲν — πολὺν ὗσε χρυσόν (the Rhodians v. 48: κείνοις ὁ coni. Mingarelli) O. 7.49 κεῖνα δὲ κεῖνος ἂν εἴποι ἔργα (Melesias v. 54) O. 8.62 κεῖναι γὰρ ὤπασαν τὰ τέρπν (Χάριτες v. 27) O. 9.28 κείνων δʼ ἔσαν χαλκάσπιδες ὑμέτεροι πρόγονοι (λαοί v. 46) O. 9.53 δάμασε καὶ κείνους (Kteatos and Eurytos v. 28) O. 10.30 καὶ κεῖνος (Αὐγέας v. 35) O. 10.41 ἀπὸ κείνου χρήσιος (Polyidos v. 75) O. 13.76 σὺν δὲ κείνῳ (Pegasos v. 86) O. 13.87 τῷ πόλιν κείναν Ἱέρων ἐν νόμοις ἔκτισσε (Aitna v. 60) P. 1.61 ἔτραπεν καὶ κεῖνον (Asklepios from v. 53) P. 3.55 τηλαυγέστερον κείνῳ φάος ἐξικόμαν κε (Hieron v. 72) P. 3.75 μετὰ γὰρ κεῖνο πλευσάντων Μινυᾶν (the golden fleece v. 69) P. 4.69 “ἔπος ἐντράπελον κείνοισιν εἰπὼν” (the family of Cheiron v. 105) P. 4.105 κείνου γε κατὰ κλέος (Jason v. 123) P. 4.125 σὺν κείνοισι (with his relatives = οἱ δʼ v. 133) P. 4.134 “κείνων φυτευθέντες” (Kretheus and Salmoneus v. 143) P. 4.144 κεῖνος γὰρ (Damophilos v. 281) P. 4.281 κεῖνόν γε καὶ (Battos v. 55) P. 5.57 κεῖνο κεῖνʼ ἆμαρ διαίτασεν (the marriage of Apollo and Cyrene v. 66) P. 9.68 κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν ἔννεπεν (Nereus v. 94) P. 9.95 πολλὰ μὲν κεῖνοι δίκον φύλλʼ ἔπι καὶ στεφάνους P. 9.123 βελέων ὑπὸ ῥιπαῖσι κείνου φαιδίμαν γαίᾳ πεφύρσεσθαι κόμαν ἔνεπεν (τινα v. 64) N. 1.68 ἐγὼ δὲ κείνων τέ μιν ὀάροις λύρᾳ τε κοινάσομαι (the triumph singers v. 4) N. 3.11 κεῖνος ἀμφʼ Ἀχέροντι (Kallikles v. 80) N. 4.85 πρόφρων δὲ καὶ κείνοις ἄειδʼ ἐν Παλίῳ Μοισᾶν ὁ κάλλιστος χορός (Aiakidai v. 15) N. 5.22 ὡς ἦρα νυμφείας ἐπείρα κεῖνος ἐν λέκτροις Ἀκάστου εὐνᾶς (Peleus v. 26) N. 5.30 καὶ νῦν τεὸς μάτρως ἀγάλλει κείνου ὁμόσπορον ἔθνος (Peleus v. 36: καὶ σοῦ e Σ Christ) N. 5.43 κεῖνος γὰρ Ὀλυμπιόνικος ἐὼν (Praxidamos v. 15) N. 6.17 ἤθελον κείνου γε πείθεσθʼ ἀναξίαις ἑκόντες (Aiakos v. 8) N. 8.10 κεῖνος καὶ Τελαμῶνος δάψεν υἱὸν (Φθόνος, from φθονεροῖσι v. 21) N. 8.23 ὁ δʼ ὄλβῳ φέρτατος ἵκετʼ ἐς κείνου γενεάν (Amphitryon v. 13) N. 10.14 κείνου γὰρ ἐπιχθονίων πάντων γένετʼ ὀξύτατον ὄμμα (Lynkeus v. 61) N. 10.62 κεῖνοι γὰρ (Kastor and Iolaos v. 16) I. 1.17 πολλὰ μὲν ἀρτιεπὴς γλῶσσά μοι τοξεύματʼ ἔχει περὶ κείνων κελαδέσαι (Aiakidai v. 43) I. 5.47 πέφνεν δὲ σὺν κείνῳ Μερόπων ἔθνεα (Telamon v. 26) I. 6.31 ἐπεὶ περικτίονας ἐνίκασε δή ποτε καὶ κεῖνος ἄνδρας (Nikokles v. 64) I. 8.65 κείνοις δʼ ὑπέρτατον ἦλθε φέγγος (the ancestors of the Abderitans v. 59) Πα. 2. 68. Διὸς παῖς ὁ χρυσός. κεῖνον οὐ σὴς οὐδὲ κὶς δάπτει fr. 222. 2. as antecedent of preceding relative clause, οἶσι δὲ Φερσεφόνα ποινὰν παλαιοῦ πένθεος δέξεται, ἐς τὸν ὕπερθεν ἅλιον κείνων ἐνάτῳ ἔτει ἀνδιδοῖ ψυχὰς πάλιν fr. 133. 2.
  • b without prior reference. (θεὸς) ἀνέχει τοτὲ μὲν τὰ κείνων, τότʼ αὖθʼ ἑτέροις ἔδωκεν μέγα κῦδος P. 2.89, cf. O. 6.102
• 2 τοιοῦτος, such a one as that εἰ δʼ εἴη μὲν Ὀλυμπιονίκας, βωμῷ τε μαντείῳ ταμίας Διὸς ἐν Πίσᾳ, τίνα κεν φύγοι ὕμνον κεῖνος ἀνήρ; O. 6.7 προφρόνων Μοισᾶν τύχοιμεν, κεῖνον ἅψαι πυρσὸν ὕμνων καὶ Μελίσσῳ (τουτέστι τὸν τοιοῦτον. Σ: such as Homer lit for Aias) I. 4.43 σειρῆνα δὲ κόμπον μιμήσομʼ ἀοιδαῖς κεῖνον, ὃς Ζεφύρου τε σιγάζει πνοὰς αἰψηράς Παρθ. 2. 16.
• 3 fragg. ]ἐμὶν δὲ πὰ[ρ] κείνοι[ς Pae. 10.19 κείνῳ μὲν Αἴτνα δεσμὸς ὑπερφίαλος ἀμφίκειται fr. 92. ὄλβιος ὅστις ἰδὼν κεῖνʼ εἶσʼ ὑπὸ χθόν (Teuffel: ἐκεῖνα κοινὰ εἶσʼ codd.) fr. 137. 1. κεῖνοι γάρ τʼ ἄνοσοι καὶ ἀγήραοι fr. 143.

κεῖνος , κείνη, κεῖνο: see ἐκεῖνος.