κειμήλιον

κειμήλι-ον, τό, (κεῖμαι)

• anything stored up as valuable, treasure, heirloom, τῆ νῦν, καὶ σοὶ τοῦτο, γέρον, κ. ἔστω Il. 23.618, cf. Xenoph. 2.9, etc.; δῶρον . . ὅ τοι κ. ἔσται Od. 1.312; ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κ. κεῖται, χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος Il. 6.47; opp. live chattels (πρόβασις), Od. 2.75 (pl.), S. El. 438, E. Heracl. 591; of a person, Id. Rh. 654; of a fish, κ. Ἀμφιτρίτης Theoc. 21.55: metaph., κ. ἐσθλά. of γνῶμαι, E. Fr. 362.4: rare in Prose, Hdt. 3.41, Luc. Prom.Es 4, PGiss. 35.2 (iii A.D.): metaph., φίλος ἀνυπόστατον κ. Secund. Sent. 11; in bad sense, κακὸν κ. Hp. Lex 4.
• • II relic, ἅγια κ. τῆς ἐκκλησίας PGrenf. 2.111.1 (v/vi A.D.).

κειμήλιον, τό (κεῖμαι), ein kostbares Besitztum, das im Hause als ein Andenken an den Geber aufbewahrt wird, Schatz, Kleinod ; Hom. bes. von kostbaren Metallarbeiten, z.B. Il. 6.47 χαλκός τε χρυσός τε πολύκμητός τε σίδηρος ; Od. 4.613 ; δῶρον, ὅ τοι κειμήλιον ἔσται ἐξ ἐμεῦ, ein Geschenk, das dir ein wertvolles Andenken von mir sein soll, 1.312 ; Il. 23.618 καὶ σοὶ τοῦτο κειμήλιον ἔστω Πατρόκλοιο τάφου μνῆμʼ ἔμμεναι ; im Ggstz zu den Herden, ἐσθέμεναι κειμήλιά τε πρόβασίν τε Od. 2.74 ; κειμήλιʼ αὐτῇ ταῦτα σῳζέσθω Soph. El. 430 ; ἐμοὶ μέγιστον. ἐν βίῳ κειμήλιον κρίνας σε, das größte Kleinod, Eur. Rhes. 654 ; in Prosa, ὅν (θησαυρόν) τις αὑτῷ τε καὶ τοῖς αὑτοῦ κειμήλιον ἔθετο Plat. Legg. XI.913 al Sp., wie Luc. Prom. 4. Eigentl. neutr. von κειμήλιος.

κειμήλιον

-ου, τό

[κεῖμαι.]

• • 1

    Something to be treasured up, a valuable: μή τί μοι ἐκ μεγάρων κ. ἐσθλὸν ὄληται Od. 15.91.

    A keepsake: σοὶ τοῦτο κ. ἔστω Il. 23.618: δῶρον, ὅ τοι κ. ἔσται ἐξ ἐμεῦ Od. 1.312. Cf. Od. 4.600.

  • 2

    In pl., treasures, valuables, goods of price: πόλλʼ ἐν ἀφνειοῦ πατρὸς κειμήλια κεῖται Il. 6.47. Cf. Il. 9.330, Il. 11.132, Il. 18.290, Il. 24.381: ὅσσʼ ἐν ἐμῷ οἴκῳ κειμήλια κεῖται Od. 4.613=Od. 15.113. Cf. Od. 2.75, Od. 10.40, Od. 14.326, Od. 15.101, 159, Od. 17.527, Od. 19.272, 295, Od. 21.9.

κειμήλιον (κεῖμαι): treasure, heirloom; of ‘landed property,’ Od. 2.75.

κειμήλιον κεῖμαι

• anything stored up as valuable, a treasure, heirloom, Hom., Hdt., Soph., Eur.

κειμήλιον κεῖμαι

• anything stored up as valuable, a treasure, heirloom, Hom., Hdt., Soph., Eur., etc.