κεῖσε
κεῖσε, Adv., Ion. and Ep. for ἐκεῖσε. κεισός, a plant, Hsch. (Perh. for κισσός.) κεῖσσα, Lacon. for κίσσα, Id. κείστη, v. κίστη.
κεῖσε, adv.
I (avec idée de lieu)
1 là, avec mouv. Il. 12, 356 ; Od. 4, 274 ||
2 là, sans mouv. A. Rh. ||
II (avec idée de temps) jusqu’alors, Il. 23, 461.
Étym. ion. et poét. c. ἐκεῖσε.
κεῖσε, ion. u. poet. = ἐκεῖσε, dorthin ; Hom., der die gewöhnliche Form gar nicht hat ; Her.; auch Ar. Av. 423 Soph. Tr. 929.
κεῖσε
[-σε. Cf. κεῖνος.]
- 1
Thither: κ. οὐκ εἶμι Il. 3.410. Cf. Il. 10.289, Il. 11.528, Il. 12.356, 368=Il. 13.752, Il. 14.313, Il. 23.145, Il. 24.199: οἴχετο κ. Od. 1.260. Cf. Od. 4.262, 274, 619=Od. 15.119, Od. 6.164, Od. 10.266, Od. 12.221, Od. 13.423, Od. 15.311, Od. 16.85, Od. 18.339, Od. 24.115.
- 2
Up to a specified point: αἳ κεῖσέ γε φέρτεπαι ἦσαν
(referring to αὐτοῦ in the κείρω. line) Il. 23.461.
- 1
κεῖσε (κεῖνος): thither, there; ‘thus far,’ Il. 23.461.