κεδρίον

κεδρ-ίον, τό,

• as etym. of κιτρίον, Phan.Hist. 35; Lat. cedrium, = κεδρία, Vitr. 2.9.13, Plin. HN 16.52; κέδριον, with v.l. κέδρινον, Hp. Nat.Mul. 32.