κεραϊστής
κεραϊστής, plunderer
κερᾰ-ϊστής, ου, ὁ,
- plunderer, h.Merc. 336.
- II baneful comet, Hsch.
κεραϊστής, οῦ (ὁ) [ᾰ] pillard, brigand, Hh. Merc. 336.
Étym. κεραΐζω.
κεραϊστής, ὁ,
1) der Verwüster, Plünderer, Dieb, H.h. Merc. 336.
2) = κεράστης.
1) der Verwüster, Plünderer, Dieb, H.h. Merc. 336.
2) = κεράστης.
κεραϊστής
from κεραΐζω
κεραϊστής, οῦ,
- a ravager, robber, Hhymn.