κεραϊσμός
κεραϊσμός, devastation
κερᾰ-ϊσμός, ὁ,
- devastation, D.H. 16.1.
κεραϊσμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] destruction, dévastation, DH. 16, 1.
Étym. κεραΐζω.
κεραϊσμός, ὁ, das Verwüsten, Zerstören, Dion.Hal. epitom. 16.1.