κιονικός
κιονικός, of a pillar
κῑον-ικός, ή, όν,
- of a pillar, φαντασία Eust. 1390.18.
κιονικός, ή, όν [κῑ] qui souffre de la luette, Gal. 14, 509.
Étym. κίων.
κιονικός, [κῑ], von der Säule, zur Säule gehörig, Eust. 1390.10 ; – zu Krankheiten am Zäpfchen (s. κιονίς) geneigt, Galen.