κινυρός
κινυρός, wailing, plaintive
κῐνῠρός, ά, όν,
- wailing, plaintive, Il. 17.5; γόος A.R. 4.605; πέτηλα Nonn. D. 38.95; v. μινυρός.
κινυρός, ά, όν [ῐῠ] plaintif, lamentable, Il. 17, 5 ; A. Rh. 4, 605 ; Nonn. D. 38, 95.
κινυρός, wehklagend, winselnd ; von einer Kuh Il. 17.5 ; μύρονται κινυρὸν μέλεαι γόον Ap.Rh. 4.605 ; Nonn. öfter. Vgl. μινυρός.
κινυρός
-ή.
Uttering a plaintive cry. Of a cow Il. 17.5.
κινυρός : whimpering, wailing, Il. 17.5†.
κινυρός
.κῐνῠρός, ά, όν
- wailing, plaintive, Il.