κιονόκρανον
κιονόκρανον, column capital
κῑονό-κρᾱνον, τό, later form for κιόκρανον, Str. 4.4.6 (as v.l.), D.S. 5.47, etc.
κιονό·κρανον, ου (τὸ) [ῑᾱ] tête de colonne, chapiteau, Str. 198 ; DS. 5, 47 ; 18, 26, etc.
Étym. κίων, κρανίον ; cf. κιόκρανον.
κιονόκρανον, [κῑ, ᾱ], τό, Säulenknopf, -knauf ; Xen. Hell. 4.4.5 ; Strab. IV.198 ; DS. 5.47. Vgl. κιόκρανον.