κλᾷθρον
κλᾷθρον,
- v. κλεῖθρον. κλαιόν· τὸ κανοῦν, Hsch. κλᾱΐς, gen. κλᾱῖδος and κλᾱΐδος, ἁ, Dor. for κληΐς, κλείς. κλάϊστρον, τό, Dor. for κλεῖστρον (q.v.).