κλαδεών
κλᾰδ-εών, ῶνος, ὁ,
- = κλάδος, Orph. A. 925, prob. in AP 9.78 (Leon.).
κλαδεών, ῶνος (ὁ) [ᾰ] grosse branche, Orph. Arg. 923.
Étym. κλάδος.
κλαδεών, ῶνος, ὁ, der Zweig, Orph. Arg. 923.