κλινοπηγός
κλῑνο-πηγός, ὁ,
- = κλινοποιός, Theognost. Can. 96, CIG 2135 (κλεινο-, loc. incert.).
κλινοπηγός, [κλῑ], ὁ, der Betten, Sänften u. dgl. zusammenfügt, macht, Sp.; bei Theognost. B.A. 1340 auch κλινοπήξ.