κλίσις

κλίσις [ῐ], εως, ἡ, (κλίνω)

• bending, inclination, τραχήλου Plu. Pyrrh. 8; sinking of the sun, D.P. 1095; ἀκτίνων ἰθεῖαν κ. Id. 585; bend of a river or tunnel, Agatharch. 23, 25.
• • II lying down, ἄρθρων E. Tr. 114 (anap.); place for lying on, μαλακὴ κ. ὕπνον ἑλέσθαι Opp. H. 1.25.
  • • 2 = κλισία IV, Hp. Epid. 7.77: pl., Ruf. Ren.Ves. 1.
  • III turning, of soldiers, ἐπὶ δόρυ ποιεῖσθαι τὴν κ. to the right, ἐφʼ ἡνίαν (or ἐπʼ ἀσπίδα Ael. Tact. 32) to the left, Plb. 3.115.10, 10.23.2, etc.; expld. as ἡ κατʼ ἄνδρα κίνησις Ascl. Tact. 10.2.
  • IV region, dime, D.P. 615.
  • V inflexion of nouns and verbs, D.T. 632.8 (pl.), A.D. Pron. 12.14, al.; αἱ κατὰ πρόσωπον κ. Id. Synt. 130.16.
  • • • b augment, EM 23.53.

κλίσις, ἡ, die Biegung, Neigung ; τραχήλου Plut. Pyrrh. 8 ; ἠελίοιο, das Sinken der Sonne zum Untergange, Dion.Per. 1095. Im Taktischen, Bewegungen, Schwenkungen, κλίσεις ἐφʼ ἡνίαν καὶ πάλιν ἐπὶ δόρυ, d.i. nach links u. rechts, Pol. 10.21.1, vgl. 3.115.10. – Das Liegen, das Lager ; Eur. Troad. 113 ; ποῖαί τε χθαμαλαί, μαλακὴ κλίσις ὕπνον ἑλέσθαι Opp. H. 1.25.
Bei den Gramm. die Abwandlung, sowohl Deklination als Konjugation. – Auch wie κλίμα, die Gegend, Dion.Per. 615.

κλίσις κλίσις (ῐ), εως κλίνω

• • Ia bending, inclination, τοῦ τραχήλου Plut.
  • IIa lying down, lying, Eur.