κλυτοτέρμων
κλῠτο-τέρμων ὥρα, ἡ,
- = ὡροσκόπος, Man. 4.28.
κλυτο·τέρμων, ων, ον, gén. ονος [ῠ] qui se termine glorieusement, Man. 4, 28.
Étym. κλ. τέρμα.
κλυτοτέρμων, ον, durch die Grenze berühmt, Maneth. 4.28.