κλυτός

κλῠτός, ή, όν (but κλυτὸς Ἱπποδάμεια, κλυτὸς Ἀμφιτρίτη, Il. 2.742, Od. 5.422): (κλέω A):—

• renowned, glorious, in Ep., etc., freq.as epith. of gods and heroes, κ. ἐννοσίγαιος Il. 9.362; Ἀμφιγυήεις Hes. Op. 70; Ἑρμᾶς Pi. P. 9.59; Ἀθάνα B. 16.7; Νηρέος κόραι ib. 101; Ἀχιλλεύς Il. 20.320; Ὀδυσεύς Od. 24.409; also κλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων Il. 14.361; κ. ἔθνεα νεκρῶν Od. 10.526; ὄνομα κ. a glorious name, 9.364 (expld. by Sch. as the name by which one is called); of cities, etc., Ἄργος Il. 24.437; Ἰταλία S. Ant. 1118; πόλις E. IA 263.
• • • 2 of things, noble, splendid, ἄλσος Od. 6.321; δώματα Il. 2.854, etc.; λιμήν Od. 10.87, 15.472; αἰθήρ B. 16.73; ἀγγελίαν Pi. O. 14.21; ἐπικωμίαν ὄπα Id. P. 10.6; of animals, κ. μῆλα Od. 9.308; κλυτοῖς αἰπολίοις S. Aj. 375; κ. ὄρνις, = ἀλεκτρυών, Hsch., cj. in Nic. Fr. 68.2: freq. of the works of human skill, κλυτὰ ἔργα Od. 20.72; εἵματα 6.58; τεύχεα Il. 5.435; δαίς, ἀοιδαί, φόρμιγξ, Pi. O. 8.52 codd., N. 7.16, I. 2.2; ἔναρα S. Aj. 177; χρήματα Crates Theb. 10.6.—Used by Trag. only in lyr.

κλυτός, adj. verb. zu κλύω, auch 2 Endgn, Il. 2.742, Od. 5.422, eigtl. gehört, von dem man hört oder gehört hat, daher
   a) berühmt, ruhmvoll ; Hom. von Göttern und Helden, Ἐννοσίγαιος Il. 9.362, Ἀμφιγυήεις Hes. O. 70, Ἀχιλλεύς Il. 20.320, Ὀδυσσεύς Od. 24.209, τέκτων Il. 23.712, auch κλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων, 14.361, κλυτὰ ἔθνεα νεκρῶν, Od. 10.526 ; Ἑρμᾶς Pind. P. 9.61 ; κλυτὸν ἔθνος Λοκρῶν Ol. 11.97 ; aber κλ. Ἐρινύς ist = die leicht hört, die wache, Aesch. Ch. 641 ; – auch von Städten, Ἄργος Il. 24.437, u. von anderen Dingen, die in ihrer Art vorzüglich sind, bes. von trefflicher Arbeit der Menschenhände, Waffen, Kleidern u. dgl., ἄλσος Il. 6.321 ; δώματα 2.854, εἵματα Od. 6.58, δῶρα 8.417. ἔργα 20.72 ; ὄνομα κλυτόν 9.364, wird von Alten erkl. als der Name, bei welchem man genannt wird, αἰών. Pind. P. 6 ; φόρμιγξ I. 2.2 ; αἶσα Ol. 6.102. δαίς 8.52 u. öfter ; κλυτὰν Ἰταλίαν Soph. Ant. 1105 ; κλυτῶν ἐνάρων Aj. 177 ; Θρονιάς Eur. I.A. 263.
   b) was sich dem Gehör stark vernehmlich macht, laut rauschend, lärmend, wie einige Alte κλυτὸν λιμένα, Od. 10.87, 15.472, den rauschenden Hafen, κλυτὰ μῆλα, die lärmenden Herden, 9.308, wie Soph. Aj. 368 κλυτὰ αἰπόλια, auch κλυτὸς Ἀμφιτρίτη, Od. 5.422, die brausende erklären, u. κλυτὸς ὄρνις, der laut krähende Hahn, von Hesych. angeführt wird. Auch in diesen Vrbdgn ist aber wohl die Bdtg berühmt vorzuziehen. – Vgl. κλειτός, welchem Worte κλυτός in der Bdtg ganz entspricht. S. Buttmann Lexil. I.93.

κλυτός

-όν

[κλύον. Heard of.]

• • 1

    Famed, famous, renowned.

    Epithet of persons: πατέρα Od. 1.300=Od. 3.198 = 308, Od. 6.36.

    With proper names: Ἱπποδάμεια Il. 2.742, Ἀχιλλεύς Il. 20.320. Cf. Il. 24.789: Od. 5.422, Od. 10.114, Od. 11.310, Od. 24.409.

    With the name of a place: Ἄργος Il. 24.437.

    Epithet of Poseidon Il. 8.440, Il. 9.362, Il. 14.135, 510, Il. 15.173, 184: Od. 5.423, Od. 6.326, Od. 9.518.

    Of Hephaestus Il. 18.614.

    In the most general and undefined sense: κλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων Il. 14.361: κλυτὰ ἔθνεα νεκρῶν Od. 10.526.

  • 2

    Famed for his skill, skilful: τέκτων Il. 23.712.

    With dat. indicating that in which one excels: Πηλεγόνα κλυτὸν ἔγχεϊ Il. 21.159.

  • 3

    Epithet of things, goodly, fine, excellent, splendid, noble, or the like: δώματα Il. 2.854, τεύχεα Il. 5.435, τείχεα Il. 21.295, δῶρα Il. 24.458, etc.: δώματα Od. 5.381, εἵματα Od. 6.58, ἄλσος 321, δῶρα Od. 8.417, λιμένα Od. 10.87, τεύχεα Od. 12.228, ἔργα Od. 20.72, etc.

    Applied to animals: μῆλα Od. 9.308.

    To one’s lordly name: ὄνομα Od. 9.364, Od. 19.183.

κλῠτός (-ός, -οί; -ᾶς, -άν, -ά, -αί, -ᾶν, -αῖς(ι), -ός; -όν acc.)

• 1glorious, esp. of gods, and things belonging to, given to, sought from them. κλυτὸν ἔθνος Λοκρῶν ἀμφέπεσον O. 10.97 Θέτιν παῖδα κλυτάν P. 3.92 “κλυτὸς Ἑρμᾶς” P. 9.59 κλυτοὶ μάντιες Ἀπόλλωνος Pae. 8.13 ὦ κλυτά Λατοῖ fr. 94c. 3. of places, κλυτὰν Λοκρῶν ἐπαείροντι ματέρʼ ἀγλαόδενδρον pr. O. 9.19 κλυταῖς ἐν Ἀμύκλαις (v. l. κλειταῖς) P. 11.32 κιόνων ὕπερ Ἡρακλέος ἥρως θεὸς ἃς ἔθηκε ναυτιλίας ἐσχάτας μάρτυρας κλυτούς (κλυτᾶς, -άς codd.: -ούς Wil., cll. O. 1.33, obloquente Postgate, Mnem., 1925, 383.) N. 3.23 καὶ τὸ Δάματρος κλυτὸν ἄλσος Ἐλευσῖνα I. 1.57 [κλυτὸν ἄλσος (v. l. Π^im: τροφὸν Π.) Πα. 6. 14.] Ὀγχη[στοῦ κλυ]τᾶς Παρθ. 2. 46. κλυταὶ Θῆβαι fr. 198a. c. dat., στεφάνοισί νιν (= Αἴτναν) ἵπποις τε κλυτὰν P. 1.37 in connection with music, κλυταῖσι ὕμνων πτυχαῖς O. 1.105 ἐπικωμίαν ἀνδρῶν κλυτὰν ὄπα P. 10.6 κλυταῖς ἐπέων ἀοιδαῖς N. 7.16 κλυτᾷ φόρμιγγι I. 2.2 κλυταῖς ἐπέων ῥοαῖσιν I. 7.19 κλυτᾶν φορμίγγων fr. 140a. 60 (34). variously, αἰτήσων πόλιν εὐανορίαισι τάνδε κλυταῖς δαιδάλλειν O. 5.20 θεὸς κλυτὰν αἶσαν παρέχοι O. 6.102 [δαῖτα κλυτὰν (codd.: δαιτικλυτὰν Bergk) O. 8.52] ἔλθʼ, Ἀχοῖ, πατρὶ κλυτὰν φέροισʼ ἀγγελίαν O. 14.21 κλυτᾶς αἰῶνος P. 5.6 “ὁσία κλυτὰν χέρα οἱ προσενεγκεῖν;” Apollo speaks P. 9.36 ἐπασκήσω κλυταῖς ἥρωα τιμαῖς N. 9.10 προσεννέπω ἑσπέσθαι κλυταῖς ἀνδρὸς φίλου Μοίρας ἐφετμαῖς I. 6.17 ]κλυτας ἴδω[ Pae. 6.170 ἐπί τε κλυτὰν πέμπετε χάριν, θεοί fr. 75. 2.

κλυτός , 2 and 3 (κλύω): illustrious, glorious, epith. of gods and men; then of things, famous, fine, ἄλσος, μῆλα, ἔργα, etc.; ὄνομα, Od. 9.364, cf. Od. 19.183.

κλυτός κλῠτός, ή, όν κλύω

• • • 1heard of, i. e. famous, renowned, glorious, of persons, Hom.
    • 2of things, noble, splendid, beauteous, Hom., etc.