κλώψ

κλώψ, κλωπός, ὁ, (κλέπτω)

• thief, Hdt. 1.41, al., E. Hel. 553, X. An. 4.6.17, Aen.Tact. 23.7, etc.

κλώψ, κλωπός, ὁ, der Dieb (von κλέπτω, wie βλώψ von βλέπω, ῥώψ von ῥέπω), diebisch ; κλῶπες ἄνδρες Eur. Rhes. 645 ; κλωπὸς φωτός 709 ; Her. 1.41 ; Xen. An. 4.6.17, wo vulg. κλοπῶν falsche Lesart ist ; Luc. Tox. 57.

κλώψ, κλωπός, οῦ, κλέπτω

• a thief, Hdt., Eur., Xen.