κλωποπάτωρ
κλωποπάτωρ, son of a thief
κλωποπάτωρ [ᾰ], ορος, ὁ, ἡ,
- son of a thief (i.e. Hermes), Theoc. Syrinx 15.
κλωπο·πάτωρ, ορος (ὁ) fils d’un père inconnu (propr. furtif) Anth. 15, 21.
Étym. κλώψ, πατήρ.
κλωποπάτωρ, ορος, ὁ, Theocr. syrinx (XV.21), durch κλεπτοτόκος erkl., neben ἀπάτωρ, von unbekanntem Vater.