κλωπικός
κλωπικός, thievish, clandestine
κλωπ-ικός, ή, όν,
- thievish, τὸ κ. v.l. for κλοπ- in Pl. Cra. 408a.
- 2 stealthy, clandestine, βήματα, ἕδραι, E. Rh. 205, 512.
κλωπικός, ή, όν, de voleur, Eur. Rhes. 205, 512 ; τὸ κλωπικόν, Plat. Crat. 408a, l’habitude de frauder.
Étym. κλώψ.
κλωπικός, diebisch, verstohlen, βήματα, ἕδραι, Eur. Rhes. 205, 512. Vgl. κλοπικός.
κλωπικός, ή, όν
κλώψ
- thievish, clandestine, Eur.