κνημόω
κνημ-όω, aor. -ῶσαι,
- = περιχῶσαι, φράξαι, φθεῖραι, κλεῖσαι, ἐλθεῖν, Hsch.; -οῦμαι, = φθείρομαι, and -ωθῆναι, = φθαρῆναι, Id.; κνημωθείς is prob. f.l. for κημωθείς in Hermesian. 7.38.
κνημόω-ῶ, renverser d’un croc-en-jambe, d’où renverser, faire périr, Hermés. (Ath. 598a).
Étym. κνήμη.
κνημόω, mit Beinschienen umgeben, Hesych.; er erklärt auch φθεῖραι ; u. so sagt von einem unglücklichen Liebhaber Hermesian. bei Ath. XIV.598a πολλάκι κνημωθεὶς κώμους εἶχε.