κνῆσις
κνῆσις, scratching
κνῆσις, εως, ἡ, (κνάω)
- scratching, τρῖψις καὶ κ. Pl. Phlb. 46d; κ. κροτάφων καὶ ὤτων Aret. CA 1.1: pl., Pl. Phlb. 51d: metaph., tickling, ἕνεκα . . κνήσεως ὤτων Plu. Superst. 2.167b.
- II (from Pass.) itching, irritation, κ. περὶ τὰ οὖλα Pl. Phdr. 251c, cf. Gal. 10.437.
κνῆσις, εως (ἡ)
1 action de gratter, Plat. Phil. 46d ; Plut. M. 769e ; au pl. Plat. Phil. 51d ||
2 chatouillement, démangeaison, Plut. M. 167b.
Étym. κνάω.
κνῆσις, ἡ, das Kratzen, Reiben, der Kitzel ; καὶ τρίψις Plat. Phil. 46d ; ταῖς τῶν κνήσεων ἡδοναῖς 51d ; Sp., ὤτων Plut. Superst. 5.