κοιλοκρόταφος
κοιλοκρόταφος, with hollow temples
κοιλο-κρότᾰφος, ον,
- with hollow temples, Aret. SD 2.7.
κοιλο·κρόταφος, ος, ον, [ᾰ] qui a les tempes creuses, Arét. Caus. m. diut. 2, 7.
Étym. κοῖλος, κρόταφος.
κοιλοκρόταφος, mit hohlen Schläfen, Aret.