κολοβόω
κολοβόω, to dock, curtail, shorten
κολοβ-όω,
- dock, curtail, mutilate, Arist. Fr. 101, Plb. 1.80.13; τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας LXX 2 Ki. 4.12:—Pass., to be mutilated, imperfect, Arar. 3, Thphr. HP 3.6.3; τῆς γυναικὸς τὴν ῥῖνα κολοβοῦσθαι D.S. 1.78; τῇ φώκῃ κεκολοβωμένοι πόδες Arist. HA 487b23, cf. GA 771a2: c. gen., κεκολοβῶσθαι τῶν ἐκτὸς μορίων Id. PA 695b2.
- II of Time, curtail, shorten, τὰς ἡμέρας Ev.Marc. 13.20, cf. Ev.Matt. 24.22 (Pass.).
κολοβόω-ῶ :
1 mutiler, tronquer, Arstt. P.A. 3, 8 ; Pol. 1, 80, 13 ||
2 p. suite, raccourcir, Arstt. H.A. 1, 1, 20, etc. ; en parl. du temps, NT. Marc. 13, 20 ; au pass. NT. Matth. 24, 22.
Étym. κολοβός.
κολοβόω, verstümmeln, beschneiden, stutzen ; κεκολοβωμένοι πόδες Arist. H.A. 1.1 ; τὸ τῶν ἰχθύων γένος ἔτι μᾶλλον κεκολόβωται τῶν ἐντὸς μορίων part.anim. 4.13 ; κολοβωθῆναι Araros B.A. 104 ; τοὺς ἀνθρώπους Pol. 1.80.13 ; τὴν ῥῖνα DS. 1.78 ; ἡμέρας NT.
Strong 2856
to cut off, amputate (LXX), hence, to curtail, shorten: Mt 24:22, Mk 13:20.†
κολοβόω,
fut. -ώσω
- to dock, curtail, shorten, NTest.