κολόβωσις
κολόβωσις, mutilation
κολόβ-ωσις, εως, ἡ,
- mutilation, Arist. IA 708b8.
- 2 shortening, [χορδῶν] Iamb. in Nic. p.121 P.
κολόβωσις, εως (ἡ) action de tronquer, de mutiler, d’écourter, Arstt. Inc. an. 8, 6.
Étym. κολοβόω.
κολόβωσις, ἡ, das Verstümmeln, Arist. incessu anim. 8 u. Sp.