κολοκυνθοπειρατής Save Bailly 2024 Pape κολοκυνθο·πειρατής, οῦ (ὁ) [ᾱ] pirate monté sur une citrouille, mot com. Luc. V.H. 2, 37. Étym. κολόκυνθα, πειρατής. κολοκυνθοπειρατής, ὁ, der auf einem Kürbiß fahrende Seeräuber, Luc. V.H. 2.37.