κολόβωμα
κολόβωμα, the part taken away in mutilation
κολόβ-ωμα, ατος, τό,
- the part taken away in mutilation, Arist. Metaph. 1024a13, Gal. 10.1002; = ἔλλειψις μορίου, Antyll. ap. Orib. 45.25.1.
κολόβωμα, ατος (τὸ) partie tronquée, écourtée, tronçon, Arstt. Metaph. 4, 27, 1.
Étym. κολοβόω.
κολόβωμα, τό, das Verstümmelte, ein verstümmelter Teil ; Arist. Metaphys. 4.27 ; Medic.