κολῳάω
κολῳάω, to brawl, scold
κολῳάω, (κολῳός)
- brawl, scold, Il. 2.212; Ion. κολῳέω Antim. 37.
κολῳάω-ῳῶ, criailler, pousser un cri rauque (propr. un cri de geai) Il. 2, 212.
Étym. κολοιός.
κολῳάω, lärmen, schelten, Il. 2.212, vom Thersites ; s. Buttmann Lexil. I p. 158 ff. – Vgl. κολῳός u. κολοιάω.
κολῳάω (κολῳός), ipf. ἑκολῴᾱ: bawl, Il. 2.212†.
κολῳάω,
κολῳός
- to brawl, scold, Il.