κολυμβάω
κολυμβάω, to plunge into the sea
κολυμβ-άω (Dor. -φάω acc. to EM 526.2),
- dive, plunge headlong, εἰς τὸν Τάρταρον Pherecr. 108.21; εἰς τὰ φρέατα Pl. Prt. 350a, cf. La. 193c, Str. 17.1.44, etc.; εἰς κολυμβήθραν μύρου Alex. 300.
- 2 swim, τοὺς δυναμένους κολυμβᾶν Act.Ap. 27.43, cf. Hippiatr. 26.
κολυμβάω-ῶ, nager, plonger, s’enfoncer, avec εἰς et l’acc. Plat. Lach. 193c, Prot. 350a ; NT. Ap. 27, 43.
Étym. κόλυμβος.
κολυμβάω, schwimmen, nach Moeris hellenistisch für νήχομαι ; untertauchen, εἰς τὰ φρέατα Plat. Prot. 350a, Lach. 193c ; Sp. – S. κολυμβήθρα.
κολυμβάω
- to plunge into the sea, NTest.