κορμός

κορμός (A), ὁ, (κείρω)

• trunk of a tree (with the boughs lopped off), Od. 23.196, E. Hec. 575, HF 242; κ. ἐλάας Ar. Lys. 255; κ. ἐλάϊνοι PCair.Zen. 431 (iii B. C.); κορμοὶ ξύλων logs of timber, Hdt. 7.36, PCair.Zen. 154.2 (iii B. C.); κ. ναυτικοί, i.e. oars, E. Hel. 1601.
• • • 2 ἀπὸ κορμοῦ εἰς κορμόν, in measurement of an irrigated vineyard, prob. from block to block, i.e. from sluice to sluice, PFlor. 50.2, al. (iii A. D.); cf. κορμολογία.

κορμός, ὁ (κείρω), ein Stück vom Stamme, ein vom Stamme geschnittenes od. gehauenes Stück, Klotz, Kloben ; κορμὸν δʼ ἐκ ῥίζης προταμών Od. 23.196 ; πεύκινοι, δρυός, Eur. Hec. 575, Herc.Fur. 242 ; aber ναυτικοί = Ruder, Hel. 1617 ; κορμοὺς ξύλων πρίσαντες Her. 7.36.
Nach Eust. auch = der Rumpf.

κορμός

-οῦ, ὁ

[κορ-, κείρω.]

The (bare) trunk of a tree : κορμὸν ἐκ ῥίζης προταμών Od. 23.196.

κορμός (κείρω): log, trunk of a tree, Od. 23.196†.

κορμός, οῦ, κείρω

• the trunk of a tree (with the boughs lopped off), Od., Eur.; κορμοὶ ξύλων logs of timber, Hdt.; κ. ναυτικοί, i. e. oars, Eur.