κρατύς
κρατύς, strong, mighty
κρᾰτύς [ῠ], ὁ,
- strong, mighty, in Hom. always epith. of Hermes, κρατὺς Ἀργειφόντης Il. 16.181, 24.345, Od. 5.49. (For a doubtful fem. κράταια, v. κραταιίς.)
κρατύς [ᾰ] adj. m. seul. nomin. fort, puissant, Il. 16, 181 ; 24, 345, etc. ; Od. 5, 49, 148 ; Hh. Cer. 346.
Étym. κράτος.
κρατύς, ὁ, = κρατερός, nur nom.; κρατὺς Ἀργειφόντης Il. 16.181 u. öfter.
κρατύς
[κράτος.]
= κρατερός 2. Epithet of Hermes Il. 16.181, Il. 24.345 : =Od. 5.49, 148.
κρατύς = κρατερός, epith. of Hermes.
κρατύς
- strong, mighty, Hom.