κραυγασμός
κραυγασμός, screaming
κραυγ-ασμός, ὁ,
- screaming, Diph. 16; censured by Phryn. 317.
κραυγασμός, οῦ (ὁ) cri, Diph. (Bkk. p. 101, 10).
Étym. κραυγάζω.
κραυγασμός, ὁ, das Schreien, Diphil. in B.A. 110, von Phryn. p. 337 verworfen.