κρατυντικός
κρᾰτυν-τικός, ή, όν, = foreg., κ. φάρμακα, for loose teeth, Archig. ap. Gal. 12.873, v.l. in Dsc. 1.30, prob.l. in Antyll. ap. Orib. 6.34.3.
κρατυντικός, ή, όν [ᾰ] c. le préc. Diosc. 1, 29 ; Orib. p. 126 Matthäi.
κρατυντικός, kräftigend, τινός, Medic.