κρυερός

κρῠερός, ά, όν, but ἀρῆς κρυεροῖο Hes. Th. 657: (κρύος):—

• icy, cold, chilling, in Hom. only metaph., κρυεροῖο γόοιο Od. 4.103, al.; κμυεροῖο φόβοιο Il. 13.48; κρυεροῦ Ἀΐδαο Hes. Op. 153; θανάτου τελευτή E. Fr. 916.6 (anap.); πάθεα Ar. Ach. 1191 (lyr.); θάλαμος, of the grave, Epigr.Gr. 241.4 (Smyrna): in the lit. sense, icy-cold, κ. νέκυς Simon. 114.5, cf. Ar. Av. 951, 955, Hdn. 1.6.1, etc.

κρυερός, (κρύος), kalt, Ar. Av. 955, schaudernd ; ὕδωρ Qu.Sm. 3.527 ; νέκυς Simonds. (VII.496) u. Sp. – Gew. aber = Schauder erregend, wobei es Einen kalt überläuft, schauerlich, furchtbar, wie ᾍδης, Hes. O. 152 ; γόος, Od. 4.103 ; στυγερὰ τάδε κρυερὰ πάθεα Ar. Ach. 1191 ; 80.

κρυερός

[κρύος, cold, chill.]

Chilling, freezing, numbing. Fig. as epithet of φόβος Il. 13.48.

Of γόος Il. 24.524 : Od. 4.103, Od. 11.212.

κρυερός (κρύος): chilling, dread.

κρυερός, ά, όν κρύος

• • • 1icy, chilling, in Hom. only metaph., κρυεροῖο γόοιο, κρυεροῖο φόβοιο; so κρυερὰ πάθεα Ar.
    • 2icy-cold, Ar.