κρούω
κρούω, to strike, smite: to strike
κρούω, fut. -σω E. El. 180: aor. ἔκρουσα X. An. 4.5.18, Hyp. Fr. 201: pf. κέκρουκα Diogenian. 3.38, (ἐκ-) Pl. Phdr. 228e, (προσ-) D. 21.206:—Med., aor. ἐκρουσάμην Th. 7.40:—Pass., aor. ἐκρούσθην Eratosth. Cat. 32: pf. κέκρουμαι (ἀπο-) X. HG 7.4.26, or -ουσμαι (ἀπο-) Ar. Ach. 459:—
- strike, smite, ῥυτῆρι κ. γλουτόν S. Fr. 501; κρούσας δὲ πλευρὰ [τῶν ἵππων] E. Fr. 779.6; τὸν λυχνοῦχον Lys. Fr. 83; τοῖς ποσὶ τὴν γῆν Arr. An. 7.1.5; also εἰς τὴν χεῖρα τοῖς δακτύλοις κ. with the fingers, D.C. 40.16: metaph., κνῖσα κ. ῥινὸς ὑπεροχάς tickles, Ephipp. 3.3.
- 2 strike one against another, strike together, κ. χεῖρας clap the hands, E. Supp. 720; τὰ ὅπλα κρουόμενα πρὸς ἄλληλα Th. 3.22; τὰς ἀσπίδας πρὸς τὰ δόρατα X. An. l.c.: metaph., ἀλλήλων τοὺς λόγους τοῖς λόγοις ἐκρούομεν ἄν would have knocked their heads together, Pl. Tht. 154e.
- 3 κ. πόδα (i.e. κ. τὴν γῆν τῷ ποδί), in dancing, E. El. l.c. (lyr.); ἴχνος ἐν γᾷ κ. Id. IA 1043 (lyr.).
- 4 metaph. from tapping an earthen vessel, to try whether it rings sound (cf. κροῦσις 2): examine, try, prove, κρούετε ἀπολαμβάνοντες τὸ καλόν Pl. Hp.Ma. 301b; κἂν διαπειρώμενος κρούσῃς [τὸν κόλακα] Plu. Adul. 2.64d.
- 5 strike a stringed instrument with a plectron, Simon. 183, Pl. Ly. 209b: generally, play any instrument (v. κροῦμα, κρουματικός), αὐλεῖ . . κρούων ἰαστί Com.Adesp. 415: c. dat., κ. κρεμβάλοις, = κρεμβαλίζειν, Ath. 14.636d.
- 6 κ. τὴν θύραν knock at the door on the outside, Ar. Ec. 317, 990 (with play on signf. 8), X. Smp. 1.11, Pl. Prt. 310b, 314d, etc.; κόπτειν is better Att. acc.to Phryn. 154; later κ. ἐπὶ τὴν θύραν LXX Jd. 19.22.
- 7 κ. σταθμὸν ἑτερόζυγον, = κρουσιμετρέω, Ps.-Phoc. 15; ὡς μήτε κρούσῃς μήθʼ ὑπὲρ χεῖλος βάλῃς S. Fr. 796; κρούων γε μὴν αὐτὰς ἐωνούμην Eup. 184.
- 8 sens. obsc., AB 101, cf. Ar. Ec. 990; κ. πέπλον E. Cyc. 328.
- 9 Med., κρούεσθαι πρύμναν back water, Th. 1.51, 54, 3.78; αἱ πρύμναν κρουόμεναι νῆες Arr. An. 5.17.7 (also in Act., Plb. 16.3.8); κ. ἐπὶ π. τὴν ναῦν App. BC 5.119: hence κρούεσθαι τὸ πτερόν fly backwards, Ael. NA 3.13:—also in Act., Plot. 2.9.18.
- 10 κρούειν ἀκράτῳ, v. πατάσσω II.2. (Cf. Lith. krùšti ‘bruise’, ‘pound’, Lett. krausēt ‘thresh’.)
κρούω (f. κρούσω, aor. ἔκρουσα, pf. κέκρουκα ; pass. aor. ἐκρούσθην, pf. κέκρουμαι)
1 heurter, choquer : τινὰ σκέλει, Hypér. (Bkk. p. 101, 22) heurter qqn de la jambe ; τοῖς ποσὶ τὴν γῆν, Arr. An. 7, 1, 7, frapper la terre de ses pieds ; τὴν θύραν, Ar. Eccl. 317 ; Xén. Conv. 1, 11 ; Plat. Prot. 310a, etc. frapper à la porte ||
2 frapper l’un contre l’autre : ὅπλα πρὸς ἄλληλα, Thc. 3, 22, choquer les armes les unes contre les autres ; τὰς ἀσπίδας πρὸς τὰ δόρατα, Xén. An. 4, 5, 18, les boucliers contre les lances ; χεῖρας, Eur. Suppl. 720, battre des mains, applaudir ||
3 frapper (avec le plectre) les cordes d’un instrument, d’où jouer d’un instrument à cordes, Plat. Lys. 209b, etc. ; p. anal. en parl. d’un instrument à vent : αὐλεῖν κρούων Ἰαστί, Com. (Com. fr. 5, fr. 404), jouer de la flûte sur le mode ionien ; qqf. avec le dat. κρεμβάλοις, Ath. 636d, jouer des cymbales ||
4 heurter ou pousser pour mettre en mouvement : σταθμόν, Phocyl. 13, donner le coup de pouce au plateau d’une balance, c. à d. tromper sur le poids ou la mesure ; cf. Soph. fr. 927 ; t. de mar. πρύμναν, Pol. 16, 3, 8, ou κρ. ἐπὶ πρύμναν, App. Civ. 5, 119, ramener un vaisseau en arrière la poupe en avant au lieu de le retourner du côté de la proue (v. le moyen) ||
5 heurter (un vase, etc.) avec le doigt pour l’éprouver et le faire résonner ; d’où fig. κρ. τὸ καλόν, Plat. Hipp. ma. 301b, éprouver le beau ; κρ. τὸν κόλακα, Plut. M. 64d, éprouver le flatteur ||
6 fig. en parl. de sensations physiques, piquer, chatouiller : κνῖσα κρ. ῥινὸς ὑπεροχὰς ἄκρας, Ephipp. (Ath. 370c) l’odeur de la graisse me chatouille jusqu’au fond des narines ||
Moy. (f. κρούσομαι, ao. ἐκρουσάμην) t. de mar. c. à l’act. : κρ. πρύμναν, Thc. 1, 51, etc. ; Arr. An. 5, 17, 12, ramener un vaisseau en arrière la poupe en avant ; p. anal. κρ. τὸ πτερόν, El. N.A. 3, 13, voler en arrière.
1. slaan, stoten, kloppen (op):
2. muz. tokkelen:
κρούω, (verwandt mit κρότος),
1) schlagen, anschlagen, klopfen, stoßen ; nach B.A. 101 eigtl. von leiser Berührung, aber im gew. Gebrauche für κόπτειν ; bes. τὰς θύρας, was die Atticisten tadeln, obgleich es sich auch bei Attikern findet ; Ar. Eccl. 317 ; Plat. Prot. 310a u. öfter ; Xen. Symp. 1.11 ; Posidipp. bei Poll. 10.22 ; auch A., wie Matth. 7.7, vgl. Lobeck zu Phryn. 177 ; auch im obszönen Sinne sagt eine Frau ὅταν γε κρούσῃς τὴν ἐμὴν θύραν Ar. Eccl. 990 ; so auch bei Sp.; nach B.A. a.a.O. κατὰ τοῦ κακεμφάτου ἐν τῇ συνηθείᾳ τὸ κροῦσαι κεῖται ἀντὶ τοῦ συγγενέσθαι. – Bes. ein Saiteninstrument mit dem Plektron schlagen, κρούειν τῷ πλήκτρῳ, Plat. Lys. 209b ; πλῆκτρον ἔχει φόρμιγγος, ἔχει καὶ πλῆκτρον ἔρωτος, κρούει δʼ ἀμφοτέροις καὶ φρένα καὶ κιθάρην, von einer Zitherspielerin gesagt, Paul.Sil. 55 (Plan. 278); so auch A.; auch κρεμβάλοις κρούειν, = κρεμβαλίζω, Ath. XIV.636d ; u. αὐλὸν κρούειν, s. Jacobs A.P. p. 664. – Vom Tanze, κρούειν τοῖς ποσὶ τὴν γῆν Arr. An. 7.1.7 ; ähnl. Πιερίδες ἐν δαιτὶ θεῶν χρυσεοσάνδαλον ἴχνος ἐνγᾷ κρούουσαι Eur. I.A. 1043 ; χορευέτω κρούουσα πόδα Herc.Fur. 1304 ; – auch χεῖρας, die Hände zusammenschlagen, klatschen, Suppl. 742 ; – ähnl. ὅπως τὰ ὅπλα μὴ κρουόμενα πρὸς ἄλληλα αἴσθησιν παρέχοι, die aneinanderschlagenden Waffen, Thuc. 3.22 ; τὰς ἀσπίδας πρὸς τὰ δόρατα ἔκρουσαν Xen. An. 4.5.18, vgl. 6.1.10 ; – übh. stoßen, drängen, λόγους λόγοις Plat. Theaet. 154e ; πέπλον Eur. Cycl. 328, mit schmutziger Nebenbdtg ; – κέραμον κρούειν, an ein irdenes Gefäß klopfen, um zu untersuchen, ob es einen Sprung hat, dah. übh. untersuchen, τὸ καλόν Plat. Hipp. mai. 301b, u. Plut. – Uebh. treffen, κνῖσα κρούει ῥινὸς ἄκρας Ephipp. bei Ath. IX.370c.
2) wie κρουσιμετρέω, betrügen, vom Messen des Getreides hergenommen oder vom Wägen, Harp.; Phocylid. 5.13 sagt κρούειν σταθμὸν ἑτερόζυγον. – Med., πρύμναν κρούεσθαι, sich langsam mit dem Schiffe zurückziehen, ohne es umzuwenden, vgl. Schol. Ar. Vesp. 397 ; Thuc. 1.50, 3.78 u. Sp., die auch das activum so brauchen, wie Pol. 16.3.8 ; κρούεσθαι ἐπὶ πρύμναν, App. B.C. 5.119 ; κρούεσθαι τὸ πτερόν, zurückfliegen, Ael. N.A. 3.13.
1) schlagen, anschlagen, klopfen, stoßen ; nach B.A. 101 eigtl. von leiser Berührung, aber im gew. Gebrauche für κόπτειν ; bes. τὰς θύρας, was die Atticisten tadeln, obgleich es sich auch bei Attikern findet ; Ar. Eccl. 317 ; Plat. Prot. 310a u. öfter ; Xen. Symp. 1.11 ; Posidipp. bei Poll. 10.22 ; auch A., wie Matth. 7.7, vgl. Lobeck zu Phryn. 177 ; auch im obszönen Sinne sagt eine Frau ὅταν γε κρούσῃς τὴν ἐμὴν θύραν Ar. Eccl. 990 ; so auch bei Sp.; nach B.A. a.a.O. κατὰ τοῦ κακεμφάτου ἐν τῇ συνηθείᾳ τὸ κροῦσαι κεῖται ἀντὶ τοῦ συγγενέσθαι. – Bes. ein Saiteninstrument mit dem Plektron schlagen, κρούειν τῷ πλήκτρῳ, Plat. Lys. 209b ; πλῆκτρον ἔχει φόρμιγγος, ἔχει καὶ πλῆκτρον ἔρωτος, κρούει δʼ ἀμφοτέροις καὶ φρένα καὶ κιθάρην, von einer Zitherspielerin gesagt, Paul.Sil. 55 (Plan. 278); so auch A.; auch κρεμβάλοις κρούειν, = κρεμβαλίζω, Ath. XIV.636d ; u. αὐλὸν κρούειν, s. Jacobs A.P. p. 664. – Vom Tanze, κρούειν τοῖς ποσὶ τὴν γῆν Arr. An. 7.1.7 ; ähnl. Πιερίδες ἐν δαιτὶ θεῶν χρυσεοσάνδαλον ἴχνος ἐνγᾷ κρούουσαι Eur. I.A. 1043 ; χορευέτω κρούουσα πόδα Herc.Fur. 1304 ; – auch χεῖρας, die Hände zusammenschlagen, klatschen, Suppl. 742 ; – ähnl. ὅπως τὰ ὅπλα μὴ κρουόμενα πρὸς ἄλληλα αἴσθησιν παρέχοι, die aneinanderschlagenden Waffen, Thuc. 3.22 ; τὰς ἀσπίδας πρὸς τὰ δόρατα ἔκρουσαν Xen. An. 4.5.18, vgl. 6.1.10 ; – übh. stoßen, drängen, λόγους λόγοις Plat. Theaet. 154e ; πέπλον Eur. Cycl. 328, mit schmutziger Nebenbdtg ; – κέραμον κρούειν, an ein irdenes Gefäß klopfen, um zu untersuchen, ob es einen Sprung hat, dah. übh. untersuchen, τὸ καλόν Plat. Hipp. mai. 301b, u. Plut. – Uebh. treffen, κνῖσα κρούει ῥινὸς ἄκρας Ephipp. bei Ath. IX.370c.
2) wie κρουσιμετρέω, betrügen, vom Messen des Getreides hergenommen oder vom Wägen, Harp.; Phocylid. 5.13 sagt κρούειν σταθμὸν ἑτερόζυγον. – Med., πρύμναν κρούεσθαι, sich langsam mit dem Schiffe zurückziehen, ohne es umzuwenden, vgl. Schol. Ar. Vesp. 397 ; Thuc. 1.50, 3.78 u. Sp., die auch das activum so brauchen, wie Pol. 16.3.8 ; κρούεσθαι ἐπὶ πρύμναν, App. B.C. 5.119 ; κρούεσθαι τὸ πτερόν, zurückfliegen, Ael. N.A. 3.13.
κροῦε τὴν θύραν αὐτῆς τῷ Ἔρωτι καὶ λέγε
golpea su puerta con el Eros y di
λαβὼν πανουργικὸν ξύλον γλύψον σφῦραν καὶ ἐν ταύτῃ κροῦε εἰς τὸ οὐ<τάτιον> λέγων [τ]ὸν λόγον
toma madera de un patíbulo, talla un martillo y golpea con él en el ojo mientras dices la fórmula
λήμψε[ι] τ[ὴ]ν [σφῦραν] καὶ κατακρούσεις εἰς τὸν [ὀφθαλμόν,] κρούων καὶ λέγων
tomarás el martillo y golpearás en el ojo, diciendo mientras golpeas
κρούω
- 1to strike, smite: to strike one against another, κρ. χεῖρας to clap hands, Eur.; κρ. τὰ ὅπλα πρὸς ἄλληλα Thuc., etc.:— κρ. τὸν πόδα (i. e. κρ. τὴν γῆν τῶι ποδί) in dancing, Eur.
- 2κέραμον κρούειν to tap an earthen vessel, to try whether it rings sound: hence to examine, prove, Plat.
- 3to strike a lyre with the plectron, Plat.
- 4κρούειν τὴν θύραν to knock at the door on the outside, Xen., etc.
- 5as a nautical term, in Mid., κρούεσθαι πρύμναν, like ἀνακρούεσθαι, to back a ship, Thuc.