κρυπτικός
κρυπτικός, obscuring
κρυπ-τικός, ή, όν,
- obscuring, Alex.Aphr. in Top. 528.12, 530.1. Adv. -κῶς, πυνθάνεσθαι Arist. Top. 156a14; εἰπεῖν Alex.Aphr. in SE 100.10.
κρυπτικός, ή, όν, propre à cacher, à dissimuler, A. Aphr. Top. 8, 1, 6.
Étym. κρύπτω.
κρυπτικός, zum Verbergen, Verstecken geschickt, geeignet, Sp.
• Adv., κρυπτικῶς πυνθάνεσθαι, hinterlistig, Arist. Top. 8.1.
• Adv., κρυπτικῶς πυνθάνεσθαι, hinterlistig, Arist. Top. 8.1.