κυκλοδίωκτος
κυκλοδίωκτος, driven round in a circle
κυκλο-δίωκτος [ῐ], ον,
- driven round in a circle, AP 9.301 (Secund.).
κυκλο·δίωκτος, ος, ον, mû circulairement, Anth. 9, 301.
Étym. κ. διώκω.
κυκλοδίωκτος, im Kreise umhergetrieben, Secund. 2 (IX.301).
κυκλοδίωκτος
κυκλο-δίωκτος, ον
διώκω
- driven in a circle, Anth.