κωμῳδικός
κωμῳδικός, of comedy, comic
κωμῳδ-ικός, ή, όν,
- of comedy, comic, ἔπη Ar. V. 1047; τερπνόν τι καὶ κ. Id. Ec. 889; σκωραμὶς κ. ib. 371; μορμολυκεῖον Id. Fr. 31; ἐν μιμήσει κ. Pl. R. 606c. Adv. -κῶς Ath. 3.90b.
κωμῳδικός, ή, όν, de comédie, comique, Ar. Vesp. 1020, 1047, Eccl. 889 ; Plat. Rsp. 606c.
Étym. κωμῳδός.
κωμῳδικός, zur Komödie gehörig, nach Art der Komödie, komisch ; ἔπη Ar. Vesp. 1047 ; τερπνόν τι καὶ κωμῳδικόν Eccl. 889 ; μίμησις Plat. Rep. X.606c ; Sp.
• Adv ., Ath. III.90b u. Sp.
• Adv ., Ath. III.90b u. Sp.
κωμῳδικός
from κωμῳδία
κωμῳδικός, ή, όν
- of comedy, comic, Ar.