κωνικός
κωνικός, cone-shaped, conical
κων-ικός, ή, όν, (κῶνος)
- cone-shaped, conical, Epicur. Nat. 14.5, Plu. Def.orac. 2.410d; esp. in Math., κ. ἐπιφάνεια, γραμμαί, τομαί, Archim. Sph. Cyl. 1.9, al., Papp. 672.10, 662.15; κωνικά, τά, Conic Sections, title of work by Apollonius Pergaeus, cf. Archim. Con.Sph. 3; κ. στοιχεῖα Id. Quadr. 3; κ. ὅροι Papp. 922.17; κ. προβλήματα Apollon.Perg. Con. 1 Praef.
κωνικός, ή, όν, conique, Plut. M. 410e.
Étym. κῶνος.
κωνικός, kegelförmig, konisch, Plut. de def. orac. 3 u. Sp.