κωμοκάτοικος
κωμοκάτοικος, settler in a κώμη
κωμο-κάτοικος, ὁ,
- settler in a κώμη, PRyl. 233.7 (ii A.D.), PLips. 99 ii 18 (iv A.D.).
κωμοκάτοικος, settler in a κώμη