κόλουσις
κόλουσις, a docking, cutting short
κόλ-ουσις, εως, ἡ,
- docking, cutting short, ἡ τῶν ὑπερεχόντων σταχύων κ. Arist. Pol. 1311a21, cf. Thphr. CP 2.15.4, 5.17.5 (pl.); κ. δυνάμεως Plu. Arist. 7.
κόλουσις, εως (ἡ) action de couper, de rogner, Arstt. Pol. 5, 10 ; Th. H.P. 2, 15, 4 ; au plur. Th. H.P. 5, 17, 5 ; Plut. M. 157d.
Étym. κολούω.
κόλουσις, ἡ, das Verstümmeln, Stutzen, Beschneiden ; τῶν ὑπερεχόντων σταχύων Arist. Pol. 5.10 ; Theophr. u. Sp.
κόλουσις, εως
- a docking, cutting short, Arist. from κολούω