κολουραῖος
κολουραῖος, steep, abrupt
κολουρ-αῖος, η, ον,
- = κόλουρος, κ. πέτρη a steep, abrupt rock, Call. Fr. 66.
κολουραῖος, α, ον, escarpé, abrupt, Call. fr. 66.
Étym. κόλουρος.
κολουραῖος, = κόλουρος ; πέτρα, ein jäher, abschüssiger Fels, Callim. frg. 66 bei Suid., der auch κοίλη, κεκαμμένη erkl.