κολοσσιαῖος
κολοσσιαῖος, colossal
κολοσσ-ιαῖος, α, ον,
- colossal, D.S. 11.72 (-ττ-), al.; κ. μεγέθη Ph. 1.2; κ. τὸ μέγεθος Luc. Herm. 71; κ. ἄγαλμα, ἀνδριάς, Hdn. 1.15.9, BGU 362 vi 5 (iii A.D.).
κολοσσιαῖος, α, ον, de colosse, colossal, Luc. Herm. 71.
Étym. κολοσσός.
κολοσσιαῖος, einem Kolossus ähnlich an Größe, colossal ; Luc. Hermot. 71 u. öfter ; ἀνδριάς DS. 11.72 u. a.Sp.; κολοσσαῖος ist f. L., vgl. Lobeck Phryn. 542.