λιποτάκτης
λιποτάκτης, deserter
λῐπο-τάκτης, ου, ὁ,
- deserter, D.H. 8.79, Ph. 1.144, J. BJ 5.3.4, Max.Tyr. 9.7: metaph., λ. Μουσῶν Jul. Ep. 183.
λῐποτάκτης -ου, ὁ [λείπω , τάσσω ] who abandons his position, deserter Dion. 8.79.2 Phil.2 Cher. 34, al. etc.
λιπο·τάκτης, mieux que λειπο·τάκτης, ου (ὁ) qui abandonne son poste, DH. 8, 79.
Étym. λείπω, τάσσω.
λιποτάκτης, ὁ, = λειποτάκτης, Suid. erkl. ὁ τὴν τάξιν καταλιπών.