λιποτακτέω
λιποτακτέω, desert one’s post
λῐπο-τακτέω,
- desert oneʼs post, LXX 4 Ma. 9.23, Ascl. Tact. 3.6, Plu. Apophth. Lac. 2.241a; λ. τῆς τοῦ θεοῦ τάξεως Ph. 1.268.
λῐποτακτέω , contr. [λιποτάκτης] impf. (Byz.) ἐλιποτάκτουν ‖ fut. ptc. λειποτακτήσων Eustath. 233.15 ‖ aor. ἐλ(ε)ιποτάκτησα; to abandon oneʼs own position, desert Plut. Fat. 569e; τάξιν oneʼs position Phil.2 Aet. 65 = τάξεως Phil.2 Gig. 43; fig., of nature Phil.2 Aet. 37.
λιποτακτέω, mieux que λειποτακτέω-ῶ, abandonner son poste, Plut. M. 569e ; Jos. Macc. 9 (λιποτάκτης).