λαΐνεος
λαΐνεος, of stone, stony
λᾱΐνεος, α, ον,
- = λάϊνος, Il. 22.154, E. Ph. 115 (lyr.), Theoc. 23.58.
λᾱΐ̆νεος -α -ον [λᾶας ] made of stone Il. 22.154 Eur. Ph. 115 etc., see λάϊνος.
λαΐνεος, α, ον [ᾱῐ] c. λάϊνος, Il. 22, 154 ; Eur. Ph. 815 ; Thcr. Idyl. 23, 58.
λαΐνεος, [ᾱ], = λάϊνος, Il. 22.154 ; Eur. Phoen. 116 ; Theocr. 23.58 u. Sp., wie Nonn.
λαΐνεος
[λᾶας.]
Of stone : πλυνοί Il. 22.154.
λαΐνεος and λάϊνος (λᾶας): of stone, stony; τεῖχος, in the interpolated passage, Il. 12.177.
λαΐνεος
λᾱΐνεος, α, ον
= λά_ϊνος, Il., Eur.