λαβρεύομαι
λαβρεύομαι, to talk rashly, brag
λαβρ-εύομαι, (λάβρος)
- talk rashly, brag, τί πάρος λαβρεύεαι; Il. 23.474; μύθοις λαβρεύεαι ib. 478.
- 2 λαβρεύονται· ῥέουσι μεγάλα βουλεύονται, θορυβοῦσι σφόδρα, Hsch.
λαβρεύομαι [λάβρος ] to boast, brag, speak in an inconsiderate or imprudent way Il. 23.474, 478 etc.
● later also act. in 3. sg. λαβρεύει Hsch. λ 31 | inf. λαβρεύειν Eustath. 1312.2 ‖ aor. inf. λαβρεῦσαι Hsch.
● later also act. in 3. sg. λαβρεύει Hsch. λ 31 | inf. λαβρεύειν Eustath. 1312.2 ‖ aor. inf. λαβρεῦσαι Hsch.
λαβρεύομαι [ᾰ̄] bavarder d’une manière fatigante, Il. 23, 474.
Étym. λάβρος.
λαβρεύομαι, ein λάβρος sein, dreist, frech schwatzen, Il. 23.474, μύθοις λαβρεύεσθαι, ib. 478. Bei Hesych. auch das act. λαβρεῦσαι = λάβρως καὶ ἀθρόως λαλεῖν.
λαβρεύομαι
[λάβρος.]
To pour out words without consideration, talk rashly Il. 23.474, 478.
λαβρεύομαι : talk rashly, Il. 23.474 and 478.
λαβρεύομαι,
λάβρος
- Dep. to talk rashly, brag, Il.