λάβρος
λάβρος, furious, boisterous
- I in Hom. only of wind and water, furious, boisterous, Ζέφυρος λάβρος ἐπαιγίζων Il. 2.148, cf. Od. 15.293, Thphr. Vent. 50; ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι λάβρον Il. 15.625; ποταμὸς . . λ. ὕπαιθα ῥέων 21.271; ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς 16.385: λ. ὄμβρος Hdt. 8.12; καπνός, σέλας, Pi. O. 8.36, P. 3.40; πνεῦμα A. Pers. 110 (lyr.); πῦρ E. Or. 697; λάβρον αὐχένʼ, of the Hellespont personified, Tim. Pers. 84; simply, huge, mighty, λίθος Pi. N. 8.46; ὕδατα λαβρότερα, expld. by ἀθροώτερα, Arist. Mete. 348b10: neut. as Adv., λάβρον ἐπαιγίζων . . Ἔρως AP 5.285.2 (Paul.Sil.).
- II after Hom., of men, boisterous, turbulent, esp. in talking, hasty, Thgn. 634; λάβροι παγγλωσσίᾳ Pi. O. 2.86; λ. στόμα Simon. 177, S. Aj. 1147; λ. ὄμμα E. Hel. 379 (anap., s.v.l.).
- 2 fierce, δράκοντος λαβρόταται γένυες Pi. P. 4.244, cf. E. HF 253; violent, impetuous, λ. πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τὴν τῆς τροφῆς Arist. GA 717a23 (Comp.); λάβρῳ χρώμενοι τῷ ποτῷ D.S. 5.26; λάβρος εἰς Βάκχον ὀλισθών AP 11.25 (Apollonid.); λαγνεῖαι λαβρόταται Ti.Locr. 103a; ἐπιθυμία Arist. GA 717a28; Ἔρως AP 5.267 (Paul.Sil.); λάβρῳ μαχαίρᾳ E. Cyc. 403.
- III Adv. λάβρως violently, furiously, [ἵπποι] ἄνακτα φέρουσι λάβρως Thgn. 988 (cf. λαβροπόδης, -συτος) ; λ. ὕει Thphr. HP 4.7.1; ἄνεμοι καταιγίζοντες λ. D.S. 5.26; ἀθρόως καὶ λ. App. Hisp. 18, cf. Hann. 48; διδόναι [τὸ ὀξύμελι] κατʼ ὀλίγον καὶ μὴ λ. Hp. Acut. 58, cf. Ph. 1.452.
- 2 eagerly, greedily, λ. διαρταμᾶν (of the eagle) A. Pr. 1022; τῇ βρώσει χρῆται λ. (of the lion) Arist. HA 594b18, cf. Ph. 1.71.—Poet. word, used also in Ion. and late Prose. [λᾱ- by position in Ep.: λᾰ- E. Or. l.c., HF 861 (troch.), AP 11.25 (Apollonid.).]
🄰 violent, impetuous, furious, of natural phenomena Il. 2.148, al. Od. 15.293, al. etc.;
🄱 avid, voracious, intemperate Pind. P. 4.244 Diod. 5.26.3 etc.; (ζῷα) λαβρότερα πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τὴν τῆς τροφῆς (animals) that are more impetuous in their desire for food Aristot. G.A. 717a 23 ‖ compar. -ότερος | superl. -ότατος
● epic λᾱ-, λᾰ- Eur. Or. l.c., H.F. 861 ‖ fem. -α Damocra. (Gal. 13.917) ‖ also
1. onstuimig, hevig, heftig,
2. van pers. onbezonnen, praatziek:
Bei Sp. bes. gefräßig, gierig, unmäßig im Essen u. Trinken, λαβροτατᾶν δράκοντος γενύων, Pind. P. 4.244, wie Eur. Herc.F. 253 ; λάβρον ἐδωδαῖς, Opp. C. 2.628 ; στόμα λάβρον λεαίνης, Nonn. D. 15.200 ; λαγνείας λαβροτάτας, Tim.Locr. 103a ; τὰ εὐθυέντερα λαβρότερα πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν τὴν τῆς τροφῆς, Arist. gen. anim. 1.4 ; διὰ τὴν ἐπιθυμίαν λάβρῳ χρώμενοι τῷ ποτῷ, D. gie. 5.26.
• Adv. λάβρως , heftig, ungestüm, bes. von gierigem Fraß, αἰετὸς λάβρως διαρταμήσει σώματος μέγα ῥάκος, Aesch. Prom. 1024 ; τῇ βρώσει χρῆται λάβρως, Arist. H.A. 8.5 ; von Stürmen, ἄνεμοι καταιγίζοντες λάβρως, DS. 5.26 ; von schnellen Rossen, ἵπποι φέρουσι λ. ἄνακτα, Theogn. 988.
Of wind, rushing, blustering : ζέφυρος λάβρος ἐπαιγίζων Il. 2.148. Cf. Od. 15.293.
Of water rushing, overwhelming : ποταμὸς λάβρος ὕπαιθα ῥέων Il. 21.271. Cf. Il. 15.625.
Of rain, pouring, torrential.
In superl. : ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς Il. 16.385.
- a of persons, impetuous, intemperate μαθόντες δέ, λάβροι παγγλωσσίᾳ κόρακες ὥς, ἄκραντα γαρύετον (v. l. λάβρᾳ) O. 2.86 χὠπόταν ὁ λάβρος στρατός, χὤταν πόλιν οἱ σοφοὶ τηρέωντι P. 2.87
- b of things, ravening, greedy δράκοντος λαβροτατᾶν γενύων P. 4.244 met., ἦν ὅτι νιν (Τροίαν) πεπρωμένον λάβρον ἀμπνεῦσαι καπνόν O. 8.36 σέλας δʼ ἀμφέδραμεν λάβρον Ἁφαίστου P. 3.40 [σεῦ δὲ πάτρᾳ Χαριάδαις τε λάβρον ὑπερεῖσαι λίθον Μοισαῖον (τʼ ἐλαφρὸν coni. Sandys.) N. 8.46]
- IHom. of wind, rain, etc., furious, boisterous, Hdt.; λ. πῦρ, κύματα, πόντος, etc., Eur.
- IIafter Hom., of men, boisterous, turbulent, violent, Theogn., Soph., etc.
- 2greedy, Pind., Eur.
- IIIadv. λάβρως, violently, furiously, Theogn.
- 2greedily, Aesch.
-
…. μακρὸν δὲ μῆκος ἐκτελευτήσας χρόνου ἄψορρον ἥξεις εἰς φάος · Διὸς δέ τοί πτηνὸς κύων, δαφοινὸς αἰετός, λάβρως διαρταμήσει σώματος μέγα ῥάκος, ἄκλητος ἕρπων δαιταλεὺς πανήμερος, κελαινόβρωτον δʼ ἧπαρ ἐκθοινήσεται. τοιοῦδε μόχθου τέρμα μή τι…
Aeschylus, Prometheus Bound
-
…δὲ Πέρσαις πολέμους πυργοδαΐκτους διέπειν ἱππιοχάρμας τε κλόνους πόλεών τʼ ἀναστάσεις. ἔμαθον δʼ εὐρυπόροι ο θαλάσσας πολιαι νομένας πνεύματι λάβρῳ ἐσορᾶν πόντιον ἄλσος, πίσυνοι λεπτοδόμοις πεί σμασι λα οπόροις τε μαχαναῖς. δολόμητιν δʼ ἀπάταν θεοῦ τίς ἀνὴρ θνατὸς…
Aeschylus, Persians
-
…φέβοντο. αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθορʼ ὁμίλῳ, ἐν δʼ ἔπεσʼ ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι λάβρον ὑπαὶ νεφέων ἀνεμοτρεφές · ἣ δέ τε πᾶσα ἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτης ἱστίῳ ἐμβρέμεται, τρομέουσι δέ…
Homer, Iliad
-
…κῦμα διιπετέος ποταμοῖο πλάζʼ ὤμους καθύπερθεν · ὃ δʼ ὑψόσε ποσσὶν ἐπήδα θυμῷ ἀνιάζων · ποταμὸς δʼ ὑπὸ γούνατʼ ἐδάμνα λάβρος ὕπαιθα ῥέων, κονίην δʼ ὑπέρεπτε ποδοῖιν. Πηλεΐδης δʼ ᾤμωξεν ἰδὼν εἰς οὐρανὸν εὐρύν · Ζεῦ πάτερ ὡς οὔ…
Homer, Iliad
-
…ἀπείρων, ὅς τε διὲκ Πελοπόννησον πίειραν ἐέργει · ἦλθʼ ἄνεμος Ζέφυρος μέγας, αἴθριος, ἐκ Διὸς αἴσης, λάβρος ἐπαιγίζων ἐξ αἰθέρος, ὄφρα τάχιστα νηῦς ἀνύσειε θέουσα θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ. ἄψορροι δὴ ἔπειτα πρὸς ἠῶ τʼ ἠέλιόν…
NA, Homeric Hymns
-
…τʼ Εὖρός τε Νότος τε ὤρορʼ ἐπαΐξας πατρὸς Διὸς ἐκ νεφελάων. ὡς δʼ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήϊον ἐλθὼν λάβρος ἐπαιγίζων, ἐπί τʼ ἠμύει ἀσταχύεσσιν, ὣς τῶν πᾶσʼ ἀγορὴ κινήθη · τοὶ δʼ ἀλαλητῷ νῆας ἔπʼ ἐσσεύοντο ,…
Homer, Iliad
-
…ἐπικαλέεσθαι τὸν θεόν, ἐκ δὲ αἰθρίης τε καὶ νηνεμίης συνδραμεῖν ἐξαπίνης νέφεα καὶ χειμῶνά τε καταρραγῆναι καὶ ὗσαι ὕδατι λαβροτάτῳ, κατασβεσθῆναί τε τὴν πυρήν. οὕτω δὴ μαθόντα τὸν Κῦρον ὡς εἴη ὁ Κροῖσος καὶ θεοφιλὴς καὶ ἀνὴρ ἀγαθός…
Herodotus, The Histories
-
…χειμῶνος εἴχετʼ, ἀλλʼ ὑφʼ εἵματος κρυφεὶς πατεῖν παρεῖχε τῷ θέλοντι ναυτίλων. οὕτω δὲ καὶ σὲ καὶ τὸ σὸν λάβρον στόμα σμικροῦ νέφους τάχʼ ἄν τις ἐκπνεύσας μέγας χειμὼν κατασβέσειε τὴν πολλὴν βοήν. ἐγὼ δέ γʼ ἄνδρʼ ὄπωπα μωρίας…
Sophocles, Ajax
-
…βαλέειν · τὸν δʼ ἔκφερον ὠκέες ἵπποι. ὡς δʼ ὑπὸ λαίλαπι πᾶσα κελαινὴ βέβριθε χθὼν ἤματʼ ὀπωρινῷ, ὅτε λαβρότατον χέει ὕδωρ Ζεύς, ὅτε δή ῥʼ ἄνδρεσσι κοτεσσάμενος χαλεπήνῃ, οἳ βίῃ εἰν ἀγορῇ σκολιὰς κρίνωσι θέμιστας, ἐκ…
Homer, Iliad
-
…κατὰ δὲ προτόνοισιν ἔδησαν, ἕλκον δʼ ἱστία λευκὰ ἐϋστρέπτοισι βοεῦσι. τοῖσιν δʼ ἴκμενον οὖρον ἵει γλαυκῶπις Ἀθήνη, λάβρον ἐπαιγίζοντα διʼ αἰθέρος, ὄφρα τάχιστα νηῦς ἀνύσειε θέουσα θαλάσσης ἁλμυρὸν ὕδωρ. βὰν δὲ παρὰ Κρουνοὺς καὶ Χαλκίδα καλλιρέεθρον…
Homer, Odyssey